بگه .شاید الان براساس یک برنامه ریزی قبلیه که نشستم و دارم می نویسم .و متاسفانه الان کمی

عصبی ام. ولی اصلا قرار نبود این قدر بی خود بنویسم می خواستم یه مطلبی بذارم که جبران همه ی

دیرکرد ها بشه ولی خوب همیشه همه چیز طبق تصور ما انسان ها یش نمی ره . واین یک قانونه ،

طبیعته . شاید دلیل ناراحتی منم خنده دار باشه اما خوب ادما از هم یه تصوزی دارند که خدا نکنه تصویر

 خوب ذهنی ما از دیگران عوض بشه . ممنون که به درد و دل هام گوش دادین . بازم می یام .

یه وبسایت جدید از یادداشت های روزانه

دوست دارم نظرتون را بدونم

عشق را وارد کلام کنیم

تصاویری از بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی کتاب